Wesele w Ojcowie z muzyką Karola Kurpińskiego i Józefa Damsego nazywane jest pierwszym polskim baletem narodowym. Balet Dworski Cracovia Danza przywrócił to dzieło publiczności po kilkudziesięciu latach zapomnienia. Taneczna opowieść o weselu w podkrakowskim Ojcowie swoją prapremierę miała w 1823 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie i stała się manifestacją polskości. Spektakl okazał się scenicznym przebojem – w XIX wieku gościł na warszawskiej scenie ponad 400 razy. Popularność Wesela w Ojcowie była tak wielka, że tańce z tego przedstawienia trafiły na salony i sale balowe. Balet ten wystawiany był też za granicą: jeszcze w XIX wieku polskie tańce podbiły dzięki niemu Rosję, a w latach międzywojennych spektakl pokazano m.in. w Nowym Jorku i na Lazurowym Wybrzeżu. Po wojnie polskie teatry sięgały po ten tytuł kilkakrotnie, zaś po 1989 roku spektakl ten wystawił tylko zespół Mazowsze. Odbyło się też kilka prezentacji muzyki z baletu w wersjach koncertowych.

W spektaklu Cracovia Danza wspaniałe mazury, krakowiaki, polki i marsze ukazane są w pełnej scenicznej krasie. Choreografie Leszka Rembowskiego oparte są archiwalnych zapisach polskich tańców. Niezwykle ważnym elementem spektaklu jest oczywiście muzyka. W spektaklu usłyszeć można nagranie nowo zrekonstruowanej partytury dzieła, dokonanej specjalnie na zamówienie Cracovia Danza. Wersję orkiestrową baletu, którego muzyka przetrwała do naszych czasów jedynie w postaci wyciągu fortepianowego, z dużym wyczuciem stylistycznym odtworzył poznański muzykolog Maciej Prochaska, a nagrania dokonał zespół The Violin Consort pod przewodnictwem Zbigniewa Pilcha. Przedstawienie jest też wzbogacone o melodie żydowskie i tradycyjne pieśni obrzędu weselnego.