Spektakl taneczny Baletu Cracovia Danza Mickiewicz tańczy. Romans wileński przenosi widzów do Wilna pierwszej połowy XIX wieku. Podczas balu w jednym z wileńskich salonów pojawia się Adam Mickiewicz. Wśród tańców i zabaw charakterystycznych dla ówczesnego życia towarzyskiego poeta spotyka swoją ukochaną Marylę, a także postaci, których charaktery, zachowania i historie stają się dla niego źródłem literackich inspiracji.

Romanse, spotkania i sytuacje rozgrywające się między uczestnikami balu pozwalają spojrzeć na Mickiewicza jako uważnego obserwatora ludzi i otaczającej go rzeczywistości. Świat wileńskiego salonu stopniowo przenika się ze światem poetyckiej wyobraźni, przywołując motywy i atmosferę znane z Ballad i romansów.

Mickiewicz tańczy. Romans wileński jest jednocześnie okazją do zaprezentowania bogactwa form tanecznych współistniejących w pierwszej połowie XIX wieku. W spektaklu pojawiają się tańce salonowe odtworzone na podstawie traktatu francuskiego mistrza tańca St. Léona, wydanego w 1830 roku, a także polskie tańce w odmianach salonowych, popularnych w całej ówczesnej Europie – polonez, kontredans-mazurka oraz krakowiak-menuet.

W tanecznej panoramie epoki znalazły się również tańce charakterystyczne, wywodzące się z tradycji ludowych Europy Środkowej, bliskich tematyce niektórych utworów zawartych w Balladach i romansach. Dopełniają je formy sceniczne i baletowe, reprezentujące rodzący się wówczas styl romantyczny.

Kostiumy z epoki, muzyka i choreografia pozwalają widzom zanurzyć się w atmosferze Wilna pierwszej połowy XIX wieku. Spektakl, czerpiąc inspirację z twórczości Mickiewicza, kreśli zarazem szeroką panoramę epoki – jej obyczajów, tradycji, kultury salonowej i różnorodności form tanecznych. Mickiewicz tańczy. Romans wileński staje się dzięki temu nie tylko opowieścią o poecie i źródłach jego inspiracji, lecz także barwnym obrazem społeczności Wilna początku XIX wieku.